Czy objawy depresji są widoczne?

Depresja jest chorobą psychiczną natomiast skąd wiadomo, że się na nią cierpi? Objawy takie gdy gorączka, katar, boleść głowy, kaszel są bez trudu odczuwalne. Stanowią one wcale wyraźny sygnał, iż ważna persona jest blady na grypę. A kiedy jest spośród chorobami psychicznymi? Czy objawy depresji są widoczne? Oto parę scenariuszy pokazujących objawy, które wydają się niewidoczne, aliści są przejawem choroby psychicznej, w tym przypadku dużej depresji (a oraz depresji dwubiegunowej).

Scenariusz pierwszy: jestem w trybie hibernacji. Nie mogę się obudzić, śpię aż do południa. Ledwo budzę się, żeby wszamać obiad, dużo bicie go pomijam. Poobiednia drzemka, po której nie śpię od momentu godziny aż do dwóch, jest potrzebna aż do zjedzenia śniadania. Ten algorytm jest nieskończony i wygodnie jest osądzać, że jestem leniwy. Mógłbym podobnie bez trudności uzasadnić, że „zawsze jestem zmęczony”.

Drugi scenariusz dotyczy poczucia bezradności i/lub beznadziejności, które prawdopodobnie znajdować się powszechne tudzież przekonujące. Nic nie mogę zrobić”, „Mój współpraca nie poprawi sytuacji”, „Ona jest chora, nie mogę jej pomóc, by poczuła się lepiej”, „Nie ma żadnych rozwiązań, które moglibyśmy zaproponować naszym klientom, nie przedłużymy umowy”. Wiele osób, w tym ego sam, powiedziałoby, iż brakuje mi wytrwałości oraz determinacji w poszukiwaniu rozwiązań, brakuje mi pozytywnego nastawienia, mam obolały charakter. Po prostu bez trudności jest zdawać sobie sprawę moje wyniki natomiast dotrzeć do wniosku, że jestem asteniczny a bezużyteczny.

Trzeci warunki to sytuacja, w której pojawia się niepokój. Co ego mam zrobić?”, „Nie mogę usiedzieć w miejscu, lepiej spakuję torbę, przypuszczalnie posprzątam w jadalni”. Sfrustrowany niemożnością zrobienia czegoś, zaczynam się złościć ogólnymi uwagami rodziny. Kiedy stan tolerancji spada, zdenerwowanie przeradza się w silny gniew bądź wściekłość, na nieszczęście skierowaną na moją rodzinę, osoby najbliższe mojemu sercu. Co w związku z tym mam z tego zrobić: dwadzieścia cztery godziny pełen irytacji? Czy również mogę owo zignorować jak następujący wrogi dzień, w którym figa się nie dzieje?

Te jakby nieszkodliwe uczucia natomiast zachowania, czym są, jak doświadczam ich za pośrednictwem tydzień, dubel tygodnie, trzy? Czy mam je pominąć i/lub zaakceptować, iż owo po prostu ego – jestem leniwy, mam słabą wolę, mam pełen złej woli temperament http://www.blogdlazdrowia.pl.

Żyję w czasach, w których ocena choroby psychicznej opiera się po największej części na objawach zgłaszanych dzięki samego siebie. Mam szczęście, że 30 lat temu moje rodzeństwo pokazało mi wycinek spośród prasa periodyczna na sprawa depresji oraz jej objawów. Zaopatrzona w informacje na idea depresji, chociaż niechętnie, w wieku nastoletnim odwiedziłam swojego pierwszego psychiatrę. Będąc zdana lecz wciąż na siebie, starałam się odnaleźć treść tych powszechnych (i niewidocznych) objawów – zmęczenia, senności, złości (i wściekłości), poczucia bezwartościowości, oraz w najgorszym razie myśli samobójczych.